ماکارونی و من و قامتِ یار

شاعر می فرماید:

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر

هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد

و باز هم شاعر می فرماید:

لب تو میوه ی ممنوع، ولی لب هایم

هر چه از طعمِ لبِ سرخِ تو دل کند نشد

+ میگن دوست داشتنی که دلیل داشته باشه یا احترامه یا ریا! من ماکارونی رو با دلیل دوست دارم! احترامه یا ریا؟! :))

+ یکی از لذت های زندگیم خوردنِ ماکارونی همراه با گوش دادن به آهنگ های محسنِ چاوُشی هست :)